اهنگ اول:

با فضا سازی فوق الاده شروع می شود.ریتمهایی که مکمل با ضربات درام هستند شروع به اغاز می کند.شعر سردی جسم بعد از مرگ را نمایان می سازد.تاریکی را که از روشنایی جسم گرفته شده و فقط کالبدی باقی مانده را باز گو می کند.در ادامه اهنگ ریتم قوی تری به خود می گیرد و در ابتدا شاهد صدای دو وجهی وکال را می شنویم.صدایی که بسیار ارام است و همان صدا در نوع دیگری محور اصلی شعر را با قدرت بیشتری می خواند و به همان ترتیب صدای بیث و ریتم های گیتار بیشتر می شود.و ادامه می دهد.

من که هستم.ایا مرده ام.ایا تقدیرم این بوده.یچ حس نمی کنم در کجا هستم.نه بادی نه صدایی.به من دروغ گفتند.نه نوری وجود دارد و نه ...

اهنگ دوم و شاهکار این البوم

نه صدایی.نه حرفی.دنیایم خاوش است.روحم در این خیابان می رود.می بینم چه به روزم امده.ولی چه اتفاقی افتاده.این صدا ها چیست؟

شاید حد اقل من در یک سال گذشته با چنین شاهکاری بر خورد نکرده بودم .بی شک شاهکار هنری.انقدر کلمات زیبا با صدای افسانه ایی وکال خوب ترکیب شده که جای هیچ  صحبتی را در مورد تحول در doom  باقی نمی گذارد.دیگر زمان صداهای سنگین به اتمام رسیده و دوران جدیدی در متال اغاز شده.در تنظیم این اهنگ  صداها را کمی کش دار کردند و شعر ها را بسیار قوی و محور اصلی این البوم این ترک است.ترکی فوق الاده.درامر حرف های بیثیست را خوب می فهمد.می داند کجا را باید سنگین و کجا را باید ارام برود.در میانه ی اهنگ ریتم وکال تند تر شده و شعر مفهموم خاصی پیدا می کند

اهنگ سوم:

یک اهنگ بی نقص.باز هم در ان دنیا سوال هایش بی جواب ما نده.باز هم ذهنش دنبال دلیل می گردد.چقدر ریتم خواندن Daniel

در این اهنگ زیبا ست.اوج اهنگ در دقیقه ی 1:50 است که روحش را مرده می پندارد و موسیقی زیبایی خاصی می گیرد.

و در دقیقه ی 4  ارام و پرشکوه است.چقدر خاطره انگیز است وقتی  به خدایش می گوید

Oh father

kreator of all

please forgive my soul

حالت عجیبی پیدا می کنم.چقدر مفاهیم را زیبا اورده.چقدر راز و نیاز زیبایی.ارام درد و دل می کند.و انسان هم ارام می شود

اهنگ چهارم:

ابتدا در مورد مضمون این اهنگ صحبت می کنم.فرد پس از التماس به بازگشت به حالت جسمانیش نا امیدی عجیبی پیدا می کند.برای خود نه اینده ایی می بیند نه...می داند خداوند روحش را در اسارت گرفته تا پاک شود.در خلع است

تمام این مضامین در صدای افسانه ایی Daniel  و با ریتم گیتاری ارام و فضاسازی عجیب همراه است..باز هم از خدایش طلب بخشش می کند.حس می کند در دوزخ است ولی در اشتباه است.در برزخ روحش در حال ریاضت است. و تا پایان با فضای غم انگیزی ادامه می یابد

اهنگ پنجم

گیتار چه کارها که نمی کند.با یک سولوی بی نظیر اغاز می شود.بنده ی گناهکار که به اشتباهش پی برده از پدر و مادرش طلب بخشش می کند و می گوید

می دانم پدر.هر انچه می دانی را من هم می دانم.گناه کار بودم.ناراحتت کردم.هیچ گاه اشک هایت را ندیدم.با مشقتی تمام بزرگم کردی ولی قدر محبت هایت را ندانستم.مادرم راهم از تو دور است.همیشه شانه هایت مرحمی برای زخم هایم بود ولی اکنون با انبوهی از گناه صدایت می کنم.همیشه صدای گریه هایت را می شنیدم.تقصیر من نبوده فقط یک اشتباه جوانی بوده.می دانم ابرویت را بردم.می دانم کاری کردم که به تو تحمت زدند.دیگر سرت را در میان مردم نمی توانستی بالا ببری من را ببخش من چه قدر احمق بودمممم

نمی تونم بیشتر بنویسم یعنی .........

اهنگ ششم:

با فضای خاص شروع می شود.ضربات گیتاری که حاکی از تنها ترین مرد تنهاست.اکنون به حقایق رسیده.دانسته چه شده.کم کم ابر ها در حال کناره روی هستند.

اهنگ هفتم:

نور الهی

ابر ها کنار رفتند.دیگ در برزخ نیست.با روحی پاک به بهشت می رود